วันแรกที่ไปถึงเหนื่อยกันมากจนไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนเลยคับ วันที่ 2 นั้น ยังไม่ถึงวันสัมนา แค่ต้องไปลงทะเบียน เราก็เลยมีเวลาไปเดินเที่ยวเล่น
ดังนั้นวันนี้เราไปไหนกันมาบ้าง .....
จากโรงแรมสามารถเดินไปยังศาลาว่าการไทเปได้สบายๆ คับ วันที่เราไปกันนั้น บริเวณสวนสาธารณะฝั่งตรงข้าม มีงานที่จัดขึ้นสำหรับเด็กพิการ
ขออนุญาตแทรกเกร็ดที่ได้รับจากการไปที่ไต้หวันครั้งนี้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ชาวคณะประทับใจอย่างมาก นั่นคือ เราจะเห็นว่าคนไต้หวัน จะให้ความใส่ใจกับผู้พิการในรูปแบบต่างๆ เด็ก และคนชรา หรือกล่าวอีกอย่างคือ คนที่ไม่สามารถดำเนินชีวิตได้ด้วยตนเอง เค้ามีทางลาดสำหรับคนพิการ ลิฟ ในทุกที่เพื่อให้คนเหล่านี้เดินทางได้อย่างสะดวก เค้ามีห้องในนมบุตรสำหรับคุณแม่และน้องๆ เวลาเราเดินไปไหนมาไหน เราจะเห็นเด็กน้อย คนแก่ และคนพิการ ออกมาดำเนินกิจกรรมต่างๆ มากมาย เหมือนประเทศเค้าให้ความสำคัญ และส่งเสริมให้ครอบครัวดูแลคนเหล่านี้ด้วยความใส่ใจยิ่ง ... ถ้าไปลองสังเกตุดูคับ ท่านจะเห็นจริงดังนี้ แล้วจะรู้สึกประทับใจกับความใส่ใจของรัฐบาลเค้า
เดินต่อมา เรามาถึงซุนยัดเซนเมมโมเรียล เป็นพิพิธภัณฑ์ที่อุทิศให้กับท่านซุนยัดเซ็น ผู้ที่ถือว่าเป็นบิดาแห่งชนชาติจีนคับ ภายนอกเอง ก็เป็นสวนสาธารณะที่ให้ประชาชนได้มาพักผ่อนหย่อนใจ สงบ ร่มรื่นมากคับ
ไปต่อกันเลย อย่าให้เสียเวลา เพราะเวลาเรามีน้อยจ้า
ที่ต่อไปที่เราจะเยี่ยม คือ เจียงไคเช็คเมมโมเรียล .. อุต๊ะ มันใหญ่โตโอราฬ เหลือเกิน ที่เค้าสร้างให้ใหญ่โตเช่นนี้ ก็เพื่อเป็นเกียรติให้กับ ท่านเจียงไคเช็ค ซึ่งพูดง่ายๆ น่าจะบอกว่า เป็นเหมือนผู้สร้างไต้หวันนั่นเองนะ
คำเตือน เพื่อนๆ ที่จะไปเที่ยวที่นี่ คือ ร้อนนนนนนน มากกกกกกก คัาบบบบบบบบบ กรุณาเตรียมอุปกรณ์กันร้อนกันไปให้พร้อมนะคร้าบพี่น้อง
วัดคู่บ้านคู่เมืองที่ต้องไป คือ วัดหลงชาน อยู่ไม่ไกลจากแหล่งช้อปปิ้งซิเหมินติงคับ เพราะงั้นเดี๋ยวไหว้พระเสร็จ เราก็ไปเสียทรัพย์กันได้เรย 5555
อย่างที่บอกว่าวัดนี้อยู่ไม่ไกลจากซิเหมินติง เดินไปกันเร้ย แต่นี่คืออะไร มีอาคารเก่าๆ ด้วย ... อ้อ คือ เหมือนหมู่อาคารเก่าที่เค้าอนุรักษ์ และทำเป็นเหมือนพิพิธภัณฑ์กลางแจ้งคับ เพื่อให้ลูกหลานเด็กรุนใหม่ ได้ศึกษาและเข้าใจชีวิตความเป็นอยู่ของคนไต้หวันในสมัยก่อน
Be-Pi-Liao Historic Block
ไรนี่ เดินไม่ถึงซิเหมินติงซะที และก็ยังไม่ถึงอีกนะ เดินไปแวะ ที่ต่อไปคือ Red House เป็นเหมือนอาคารพานิชย์เก่า จำไม่ได้แล้วว่าค้าขายอะไร แต่ปัจจุบันนั้น เป็นแหล่งรวมของร้านรวงของทำมือ สวยๆ เจ๋งๆ แต่ว่าเรื่องราคานั้น แอบแพงอ้าาาาาา อย่างไรก็ตามมันเป็นงานทำมือ ถึงราคาสูงไปบ้าง แต่ถ้าถูกใจ ก็เชื่อเถอะว่าเพื่อนๆ ต้องยอมจ่ายแน่นอน (ผมนี่ก็โดนไปตามระเบียบคับ)
ในที่สุดก็เดินมาถึงซิเหมินติงจนได้
ซิเหมินตงก็เป็นเหมือนสยามนะเราว่า มีของขาย ของกิน ทั้งเป็นร้านค้า แผงลอย แถมมีศิลปินมาเปิดการแสดงด้วย เดินเพลินๆ ดีคร้าบ
จบแล้วคับ กับวันเที่ยวเต็มๆ ของเราก่อนสัมนา เดี๋ยวไปดูกันว่า ระหว่างสัมนา เราหนีเที่ยวที่ไหนได้บ้างใน Post ต่อไปนะคร้าบบบบบบบบ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น